(Background info: പഴയ ത്രിശങ്കു രാജാവിന് വിശ്വാമിത്ര മഹര്‍ഷി ഭൂമിക്കും സ്വര്‍ഗത്തിനുമിടയില്‍ സൃഷ്ടിച്ചു കൊടുത്ത പ്രൈവറ്റ് ലോകം പോലെ Physics Dept. ലെ മൂന്നാം നിലയുടെ മൂലയ്ക്ക് നില കൊള്ളുന്ന ക്ലാസ്സ് മുറി.)
മനുഷ്യന്‍ ചന്ദ്രനിലേക്കും അതിനപ്പുറത്തേക്കും പറഞ്ഞു വിടുന്ന ചില പേടകങ്ങളുടെ പേരാണ് ഈ ക്ലാസിന്. ഫോബോസ്-2, അപ്പോളോ-11, ലൂണ-16, എസ്.സി-6...! ആരിട്ടതാണെങ്കിലും പേര് കലക്കന്‍. Astronomy പോലെ ഭൂമിയില്‍ ഒതുങ്ങാത്ത വിഷയങ്ങള്‍ പഠിപ്പിച്ച് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ വിഷമവൃത്തത്തിലാക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിന് ഇതല്ലാതെ വേറെന്തു പേരിടാന്‍...?
തത്വത്തില്‍ physics department ല്‍ ആണെങ്കിലും ഫലത്തില്‍ ബഹിരാകാശത്താണ് ഈ മുറി. ബോര്‍ഡില് വരയ്ക്കുന്ന ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്ത ചില സര്‍ക്യൂട്ട് ഡയഗ്രങ്ങളല്ലാതെ കാമ്പസിലെ ഫുള്‍ നിലാവില് അഴിഞ്ഞു നടക്കുന്ന രൊറ്റ പെടക്കോഴിയെ പോലും ഇവിടിരുന്നാല്‍ കാണില്ല. വെളിച്ചത്തിന്‍റെ അവസാനത്തെ കണികയെയും വലിച്ചെടുക്കുന്ന തമോഗര്‍ത്തങ്ങളേക്കുറിച്ചുളള ലെക്ചര്‍ കേട്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സ് വെയ്ററിംഗ് ഷെഡ്ഡിനു സമീപത്തെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തില്‍, ഒരു ഗര്‍ത്തത്തിലും അതുവരെ വീണിട്ടില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും നക്ഷത്രങ്ങളുമൊത്ത് തുള്ളിക്കളിക്കുകയാവും.
SC-6 ല്‍ കയറുക എന്നത് റോക്കറ്റില്‍ കയറുന്ന പോലെയാണ്. ഒമ്പതരയുടെ കൌണ്ട് ഡൌണ്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ ഇടയ്ക്ക് ഇറക്കമില്ല. ഉച്ചയൂണിന്‍റെ എസ്കേപ് വെലോസിററി കൂടി കടന്നു കിട്ടിയാല്‍ ഭൂമിയും അതിലുള്ള സകലതും അനേകം പ്രകാശവര്‍ഷങ്ങള്‍ അപ്പുറമാകും. മെക്കാനിക്സും ഇലക്ട്രോണിക്സും ആസ്ട്രോ ഫിസിക്സും കൊണ്ടു പെരുത്ത തലയും തോളത്തിട്ട് ചിലര്‍ ഇതിനിടയിലും ഒന്നു പുറത്തു ചാടാന്‍ ശ്രമിക്കും. എന്നാല്‍, ഒരവര്‍ തീര്‍ത്ത് സാറ് ഇറങ്ങും മുമ്പേ വാതില്‍ക്കല്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്ന അടുത്ത മാഷുമേല്‍ ഇടിച്ച് ആ ധൂമകേതുക്കള്‍ തല്‍ക്ഷണം കരിഞ്ഞുവീഴും.
ഇന്നും ഓര്‍മയുണ്ട് ആ ദിവസം. ക്ലാസ്സില്‍ SC-6 കാരുടെ ദേശീയാഘോഷമായ ഉച്ചയൂണു മഹോത്സവം പൊടിപൊടിക്കുകയാണ്. വെള്ളത്തില്‍ നീന്തുന്നതും മണ്ണിലിഴയുന്നതും ആകാശത്ത് പറക്കുന്നതുമായ നാനാതരം ജീവികള്‍ ഡെസ്കിനു മുകളിലെ ഊണ്പാത്രങ്ങളില്‍ നിശ്ശബ്ദമായിരുന്ന് തങ്ങളുടെ ഭൂതകാലം അയവിറക്കുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ആണും പെണ്ണും പതിവു പോലെ ഒരൊറ്റ യൂണിറ്റായി ചേര്‍ന്നിരുന്ന് നിറഞ്ഞ വായില്‍ സൊറ പറയുന്നു. ഊണിന്‍റെ വിഭവ സമൃദ്ധിയില്‍ 'ഇന്‍റേര്‍ണല്‍ ഫ്രിക്ഷന്‍' തുടങ്ങിയ വയറിന്‍റെ പെടാപ്പാടും പരദൂഷണത്തിന്‍റെ ആവേശത്തിമിര്‍പ്പും കൂടിയായപ്പോള്‍ ഉച്ച തിരിഞ്ഞുള്ള 'ഡ്രൈ അവറു'കള്‍ക്ക് മുമ്പേ പുറത്തുചാടുന്ന കാര്യം ഞങ്ങള്‍ മൂന്നാലു പേര് മറന്നു.
ഒന്നരയുടെ മണി മുഴങ്ങിയതും അപ്പോള്‍ ആട്ടം തുടങ്ങിയ 'സിമ്പിള്‍ പെന്‍ഡുലം' പോലെ ഇട്ടൂപ്പ് മാത്യു സാര്‍ കടന്നു വന്നു. വന്നപാടെ മെക്കാനിക്സിലെ ഏതോ തിയറിയുടെ കുത്തിനു കേറിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹം ക്ലാസ്സും തുടങ്ങി. ഞാന്‍ ഫസ്റ്റ് ഡി സി യിലെ സുന്ദരിയുടെ വെള്ളാരങ്കണ്ണുകളിലേക്കും എനിക്കൊപ്പമിരുന്ന കൃഷ്ണമേനോന്‍ ബാംഗ്ളൂരിലെ MRF Pace Foundation എന്ന ക്രിക്കററ് കളരിയിലേക്കും സാബു തമ്പി ആയിടെ റിലീസായ ഒരു ഹിന്ദി ചിത്രത്തിലെ ഗാന രംഗത്തിലേക്കും 'സ്കൂട്ട്' ആയി.
പിന്നെ ഓര്‍മ വരുമ്പോള്‍ കേള്‍ക്കുന്നത് ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയാണ്. പൊട്ടനെന്ത് പൊട്ടിച്ചിരി...? ഞാന്‍ കണ്ണ് മിഴിച്ചു സകലരെയും നോക്കി. എല്ലാവരും പിന്‍സീറ്റിലിരുന്ന ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. കാര്യമറിഞ്ഞത് പിന്നീടാണ്‌. ക്ലാസ്സിനിടയില്‍ എപ്പോഴോ ഏതാനും പ്രാവുകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിലെ ബെന്ചില്‍ വന്നിരുന്നു. ഇതൊന്നുമറിയാതെ ദിവാസ്വപ്നങ്ങളില്‍ മുങ്ങാങ്കുഴിയിട്ടു കിടന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് നേരേ തക്കസമയത്ത് ഇട്ടൂപ്പ് മാത്യു സാര്‍ തോട്ടയെറിഞ്ഞു. "കണ്ടില്ലേ, ക്ലാസ്സില്‍ ഇതുവരെ കാണാത്ത ചിലരെ കാണാന്‍ പ്രാവുകള്‍ എത്തിയത്..."
ഷേണായ് സാര്‍, എന്‍ ഐ ടി, മോഹന്‍ തോമസ് , ആര്‍ കെ ജെ, ടി എന്‍ വി, അവിര സാര്‍..........അറിവിനും ആത്മാര്‍ത്ഥതയ്ക്കും പേരു കേട്ട എത്രയോ പേരുണ്ട് യുസിയില്‍ ഫിസിക്സ് അധ്യാപകരായി. പക്ഷേ, ഈ മഹാരഥര്‍ മാറി മാറി പഠിപ്പിച്ചിട്ടും ഈയുള്ളവന്‍റെ മാത്രം പരീക്ഷകള് കല്പന ചൌള കയറിയ കൊളംബിയ ഷട്ടില് പോലായി. ഒരിക്കലല്ല, പല തവണ. കുറ്റം ആരുടേതെന്ന് ഊഹിക്കാമല്ലോ....?
യുസിയില്‍ BSc phycics പഠിച്ച ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും SC-6 എന്നു വച്ചാല്‍ നെപ്പോളിയന് സെന്‍റ് ഹെലേന ദ്വീപു പോലെയോ വീരസവാര്‍ക്കറിനു സെല്ലുലാര്‍ ജയില് പോലെയോ ആന്ഫ്രാങ്കിന് കോണ്‍സെന്‍ട്രേഷന്‍ ക്യാമ്പ് പോലെയോ ആയിരുന്നു. തീര്‍ച്ച.
